حسین (ع) بیشتر از آب، تشنه لبیک بود. افسوس که به جای افکارش، زخم های تنش را نشان دادند و بزرگ ترین دردش را بی آبی نامیدند .( اقای شریعتی !)

سال نو مبارک
من هستم
زیاد خوب نیستم ، برعکس سال پیش ، چرا ؟
نمی دونم !
فریادی میانه کوهم ارزوست .

خواستم از طرف خودم حضور ملت همیشه در صحنه را در صحنه راهپیمایی یوم الله 22 بهمن تبریک و تهنیت ارز کنم.

گاهی اوقات تلویزیون تازه مسلمان های کشورهای دیگه نشون میده مثلا اونهایی که در امریکا یا اروپا هستن ،وقتی نوع حجاب و پایبندیشونو به فرائض دینی مقایسه می کنم با خودمون فرق از زمین هست تا اسمون ، خودمو می گم اسما مسلمونیم ولی در صورتی که اگ پای خیلی چیزا وسط بیاد کوچکترین ارزشی برای عقایدمون قائل نیستیم تازه من فکر می کنم این ظواهری که ما رعایتشون می کنیم عقایدمون هم نیستن چون بصورت جبری و از وقتی که به دنیا اومدیم با ما بوده که از پدر و مادر بهمون ارث رسیده ولی اونی که تو فلان کشور اروپایی مسلمون شده واقعا به این رسیده که اسلام دینیه که می تونه بهش وصل شه و اگه یه کسی هم ازش در مورد دلایل اسلام اوردنش بپرسن مطمئنا جواب های روشنی داره ، راستی اگه این سوال از ما پرسیده بشه چه جوابی داریم جز یه سری حرف های کلیشه ای که خودمونو هم قانع نمی کنه ، این مشکل فقط مشکل ما نیست بلکه مشکل اکثر کشورهای عربی و در کل کشورهاییه که اسلام دین حکومتیشونه ،چون هر چیزی خواه مقدسترینشون که دین باشه با قدرت همراه بشه شک نکن که به فساد کشیده میشه .من نظرم اینه که بهترین راه برای خارج شدن از این وضعیت خارج جدا شدن دین از سیاسته و ازاد گذاشتن افراد به انتخاب دین و مسلک خودشون و برداشتن محدودیت های اجتماعی به این معنی که شخص مجبور نباشه حتما تو خیابون روسری بزاره ، اخه وقتی طرف قلبا به گذاشتن روسری علاقه نداره دیگه اجبار ما چه معنی میده شاید بگید سبب انحراف دیگران میشه ولی به نظر من طرف مقابل اگه اینقدر ضعیف النفس باشه که با یه تار مو گمراه بشه ، همون بهتر که منحرف بشه تازه دختر یا پسری که دلش با دین نباشه حالا شاید زورکی یه روسری بزاره ولی در عوض مانتو یا شلوارشو طوری می پوشه که جلب توجه کنه .
مخلص کلام خدا عاقبت کشوری رو که عالمان دینیش صاحبان قدرتند رو به خیر کن واقعا نگرانم نگران نسلهای اینده ، همه با شتابی زیاد در حرکت به جلو هستند ولی ما در خوشبینانه ترین حالت در توقفیم.

اراده های ضعیف همواره بصورت حرف و گفتار خودنمائی می کنند، لیکن اراده های قوی جز در لباس عمل و کردار ظهور نمی یابند.         گوستاو لوبون

شروع به نوشتن متنی ثقیل برای سالگرد وبلاگم کردم که به دل خودم هم نمی نشست ، قصد این بود تا با پیرایه ها بزرگی این روز را به خود و مخاطبان نداشته ام برسانم ولی شاید این نکته از خاطرم رفته بود که کلمات با خود حرف ها دارند پس :

مبارک بادت

امشب تلویزیون تصاویر پخش نشده ای از ورود امام به ایران در سال 57 را نشان داد ، باعث شد کمی به فکر فرو بروم . هدف ما از انقلاب چه بود ؟ و اینکه به چند درصد ان اهداف رسیدیم و یا حتی نزدیک شدیم .الان ما تا چه اندازه با گذشته ها تفاوت دارد ؟ایا اصلا تفاوت دارد؟ ما از چه چیز هایی رنج می بردیم که بخاطر ان انقلاب کردیم و ایا ان دلمشغولی ها دیگر رفع شده ؟ ایا کمتر شده؟ و یا اینکه ...!؟
راستی اشتباه ما چه بود ؟

پ ن ۱ :امروز اخرین امتحان این ترمو دادیمو تیر خلاص

پ ن ۲ : برف میاد.

امروز از صبح که رفتم بسوی دانشگاه ادم ها یه طوری دیگه بودن خیلی شلوغ بود اصلا حس خوبی نداشتم ، تو دانشگاه هم یکی از بچه ها یک کلیپ موبایل واقعا چندش اور بهم نشون که حتی دلم نمی خواد بگم چی بود، اون کلیپ درجه احوالاتم 100 برابر بدتر کرد ، طوری که وسط جلسه امتحان هم تو فکرش بودم ، الانم زیاد رو به راه نیستم فردا اخرین امتحانمه چندان خوب نبوده امتحانا ، تا نتیجه ها چطور باشه !

ارزش هر شخص به حرف هایی است که برای نگفتن دارد.      شریعتی

کسی که وسط گرمای 30 درجه تابستون داره از تشنگی له له می زنه دلش می خواد سر شیشه رو بزاره رو لبش و تا ته اونو هورت بکشه ولی با وجود این میل شدید و لذت نوشیدن در این حالت و با توجه به این نکته که کسی هم نیست که اونو بپاد میره یه لیوان ور میداره ، به نظرم جنتلمن ترین ادمیه که می تونه وجود داشته باشه و اگه من دختری داشته باشم حتما بهش می دم.